آبان پر التهاب و جانهای از دست رفته

اعتراضات ۱۳۹۸ ایران مجموعهٔ اعتراضات مردمی و ضد حکومتی در سراسر ایران بود. این اعتراضات به‌دنبال انجام مجدد سهمیه‌بندی بنزین در ایران و افزایش ۲۰۰ درصدی قیمت بنزین در ۲۴ آبان ۱۳۹۸ آغاز شد. اعتراضات که عمدتاً در محلات کارگری و فقیرنشین شهری متمرکز و در ابتدا نسبتاً مسالمت‌آمیز بود، به تدریج به یک شورش خشونت‌آمیز علیه نظام تبدیل شد. زمانی که نیروهای امنیتی اقدام به سرکوب خشن اعتراضات کردند، اعتراض‌کنندگان جسورتر شدند و در بسیاری از شهرها، خیابان‌ها به صورت منطقه جنگی درآمد و ساختمان‌های دولتی، خودروها، خودروهای پلیس، بانک‌ها و بعضی از مغازه‌ها توسط معترضان و نیروهای امنیتی تخریب و جریان عادی کسب‌وکار و آمد و شد مختل شد. در برخی مناطق شهری شبکه بانکی، مخابراتی، سوخت رسانی و ترابری شهری تخریب و فروشگاه‌های دولتی غارت شدند.

شرکت ملی پخش فراورده‌های نفتی ایران، بدون اطلاع و اعلام قبلی، در نیمه‌شب ۲۴ آبان ۱۳۹۸ اعلام کرد سهمیه‌بندی بنزین دوباره آغاز شده و قیمت هر لیتر بنزین سهمیه‌ای ۱۵۰۰ تومان، و نرخ هر لیتر بنزین آزاد از ۱۰۰۰ به ۳۰۰۰ تومان افزایش یافت. به دنبال اعلام این خبر، از شامگاه ۲۴ آبان اعتراضات در شهرهای مشهد، تهران، اهواز، کرمانشاه، سنندج، جوانرود، مریوان، ارومیه، بوکان، سیرجان و شیراز آغاز شد و به بندرعباس، اصفهان، کرمان، قزوین، شهرک اندیشه، ماهشهر، گچساران، خرمشهر، بابل، بیرجند، جیرفت، شوشتر، اندیمشک، کازرون، بهبهان، بوشهر و دهدشت گسترش یافت.

در همان روز اینترنت تلفن همراه در شهرهای مشهد، اهواز، بهبهان و امیدیه مختل و ضعیف شد.از شنبه ۲۵ آبان به دستور شورای امنیت کشور قطعی سراسری اینترنت آغاز شد.مقام‌های ایرانی اعلام کردند اینترنت به‌دلایل امنیتی قطع است و زمان بازگشت آن هم مشخص نیست. اعتراضات نخست در واکنش به افزایش سه‌برابری قیمت بنزین آغاز شد ولی سپس حکومت جمهوری اسلامی و رهبران روحانی ایران را هدف گرفت.بر اساس گزارش نهادهای امنیتی ایران، ۲۹ استان و صدها شهر دستخوش ناآرامی‌های پس از افزایش قیمت بنزین بودند تصاویر فراوانی که توسط شهروندان گرفته شده‌است، نشان می‌دهد که نیروهای امنیتی، سپاه پاسداران و بسیج با استفاده از سلاح‌های جنگی در نقاط مختلف کشور، به سوی معترضان به صورت مستقیم و هدفمند تیراندازی مستقیم کرده‌اند. عفو بین‌الملل در گزارشی که مبتنی بر تحقیقات چند ماهه است ذکر می‌کند که «به جز چهار مورد، همه قربانیان بر اثر اصابت گلوله‌های نیروهای امنیتی – از جمله اعضای سپاه پاسداران و بسیج و مأموران نیروی انتظامی – جان باخته‌اند؛ گلوله‌های مرگبار این نیروها اغلب به سمت سر یا بالاتنهٔ قربانیان شلیک شده، و این نشان می‌دهد که هدف آنان شلیک به قصد کشتن بوده‌است.»

در موردی همچون ماهشهر، تصاویر نشان می‌دهد که نیروهای سپاه پاسداران با استفاده از سلاح‌های نیمه سنگین جنگی، همچون دوشکا و تیربار، معترضان را هدف قرار دادند. تلویزیون ایران معترضان در ماهشهر را اغتشاش‌گرانی خواند که قصد تصرف پتروشیمی ماهشهر را داشتند. همچنین برخی گزارش‌های شهروند خبرنگاران نشان می‌دهد که با حمله نیروهای امنیتی به معترضان که اقدام به بستن جاده ماهشهر کرده بودند، آن‌ها به سمت نیزار حاشیه شهرک چمران گریخته و در آنجا با رگبار سنگین نیروهای امنیتی مواجه شدند

خبرگزاری فرانسه در گزارشی تحقیقی نشان می‌دهد که بیش از ۷۵۰ تصویر و ویدئو از تیراندازی توسط نیروهای امنیتی و کشته و زخمی شدن معترضان به جای مانده‌است. خبرگزاری‌ها و سازمان‌های حقوق بشری خارج از کشور، بر اساس تحقیقات و منابع خود، تعداد کشته‌ها را از چند صد نفر تا ۱۵۰۰ نفر اعلام کردند. این در حالی است که مقامات رسمی جمهوری اسلامی ایران از اعلام کردن تعداد کشته شدگان سر باز می‌زنند در ۱۰ خرداد ۱۳۹۹ وزیر کشور در یک برنامهٔ تلویزیونی گفت «حدود ۴۰ یا ۴۵ نفر یعنی حدود ۲۰ درصد کشته‌شدگان آبان، افرادی بودند که با سلاح‌های غیر سازمانی کشته شدند».  از این سخن چنین بر می‌آید که بین ۲۰۰ تا ۲۲۵ نفر که در اعتراضات آبان ۱۳۹۸ کشته شده‌اند، ۸۰ درصد آن‌ها با شلیک نیروهای دولتی جان خود را از دست داده‌اند.در مورد بازداشت شدگان نیز، آمار دقیقی در دسترس نیست، اما جمع‌بندی سخنان مقامات رسمی جمهوری اسلامی و همچنین گزارش نهادهای حقوق بشری نشان می‌دهد که دست کم ۸۶۰۰ نفر در ۲۲ استان ایران بازداشت شده‌اند. 

به یاد تمام نازنین جانهای از دست رفته

زمزمه‌ها شنیده‌ام، جان پدر کجاستی؟
از همه دل بریده‌ام، جان پدر کجاستی؟
زنگ زدم فزون ز صد به گوشی‌ات جواب‌گو
پای بنه به دیده‌ام، جان ‌پدر کجاستی؟
پیر شدم، جوان شدی، وای به من خزان شدی
زحمت تو کشیده‌ام، جان پدر کجاستی؟
دلهره می‌کشد مرا، رحم نما عزیز من
به این دل رمیده‌ام، جان پدر کجاستی؟
در غم جانگداز تو، ای مه جان‌فزای من
حنجره‌ها دریده‌ام، جان پدر کجاستی

جان پدر کجاستی ؟؟؟ افغانستان، آبان 98 ، پرواز 752 اوکراین

آدمی تنیده شده در بلا و سختی، تنیده شده در غم و حسرت، حسرت رفتن ها و ماندنها اما چه غمی بزرگتر از غم اولاد، جان پدر کجاستی مرثیه بلند این غم جانگداز است که اینبار از زبان یک افغان شنیده می شود. و جمله ای است که از همه جانها گرفته شده و در زبان این پدر جاری شده از تمام جانها در طول تاریخ بشری، جمله ای که دیوارهای سکوت را می شکند و فریادی رسا می شود بر سر استبداد و ظلم. 

اما عجب دل پرآشوبی داشته این پدر که بعد از 142 تماس بی پاسخ پیامی چنین جانفرسا می دهد. یک لحظه با خود بیاندیش که چه بی صبرانه منتظر پاسخی اما بعد دلخوش از دیده شدن پیام، می نویسی که شاید بخواند و پاسخی باشد. اما دریغ که بی جانیست جان پدر و یارای پاسخ نیست. همین حوالی که از جان پدر می نویسم به یاد جوانانی که در آبان جان از تنشان رفت چه در اعتراضات به حق و مردمی آبان چه در پرواز اوکراین، همان ها که این روزها سالگرد آسمانی شدنشان می باشد می افتم. عزیز کرده های مادر و پدر، همانها که هر روز که به بهار زندگیشان اضافه شد بر خزان پدر و مادر افزوده شد همانها که امید بودند و میوه زندگی. افسوس، افسوس که دژخیمان جان پدر را گرفتند و حسرت همیشگی دیدار به جایش گذاشتند.

اینها هزاران بدتر از افغانستان دل می سوزاند، در کشوری این جانها از دست رفت که صبح تا شام به بهانه امنیت هر بلایی که می خواهند بر سرت می آورند و در جواب هر اعتراضی چماغ امنیت را به سرت می کوبند. اما کدام امنیت که اصلا امنیت جوکی بیش نیست. و یقین بدان که تا بیدار نشویم و قیام نکنیم چه جانهای عزیزی که در راه از دست رفتنند.

چشمانمان نشسته به در پس کجاستی

برگرد قصه ام رسیده به سر پس کجاستی

اسپند های مادرت همه دود هوا شدند

جانم به لب رسید ، جان پدر پس کجاستی

پیامبر ما رحمت للعالمین برای همه جهان از جمله فرانسه

همه ما در هر دین و کیش و آئینی از اینکه به اعتقادات مون و افراد مقدس دینمون توهین بشه ناراحت میشیم. سالهاست با یک برنامه هدف دار از زمان سلمان رشدی ملعون به بعد به دین اسلام و قرآن و پیامبر توهین شد البته توهین هایی به شکل کاریکاتور یا زبانی آشکار. در این بین هر کشور مسلمانی با برگزاری راهیپمایی یا به شکل های دیگر با این توهین ها برخورد کرد. اما این بار یک افراطی به ظاهر مسلمان با عمل شنیع خودش هیج جای دفاعی برای مسلمانها نگذاشت. من که به نظرم این کار همش مثل سناریوی از پیش نوشته شده برای انزوای اسلام بوده به خصوص که در سالهای اخیر تعداد گرایشات مردم غرب به اسلام بیشتر از قبل شد و کمترین نتیجه این اتفاق واخوردگی مردمی است که از اسلام درک درستی ندارند و اسلام را در همین رفتارهای داعشی گونه خلاصه می کنند. به شخصه انقدر که از کار کثیف اون فرد مثلا انتقام جو ناراحت شدم از توهین ها ناراحت نشدم چطور می شود که یک نفر بیگناه را برای توهین دیگری سر ببرید. یا خدا مگر می شود. و حال سخنان نخست وزیر فرانسه که بسیار قابل تامل بود برای تمام مسلمانان جهان انقدر سنجیده و درست که نمی شود حرفی در مورد آن زد. می دانم و یقین دارم که اگر پیامبر الان حضور جسمی داشتند قبل از مواخذه کردن توهین کننده این افراد لعین را به سزای عملشان می رساندند. که این عمل درست موافق لقب ایشان که رحمت للعالمین هست می باشد.

یک بام و دو هوای شیراز و مشهد

خبر اول  : به گزارش خبر گزاری مهر به نقل از روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری وصنایع دستی استان فارس، تمامی اماکن فرهنگی، تاریخی استان فارس تحت پوشش این اداره کل با توجه به مصوبه ستاد استانی پیشگیری ار کرونا از ۴ آبان ماه تا ۹ آبان ماه ۱۳۹۹ تعطیل است.

خبر دوم : مشهد _ جشن بیعت با امام زمان(عج) و آغاز امامت ایشان در ورزشگاه امام رضا(ع) مشهد برگزار شد. 

عجب قربون برم خدا را یک بام و دو هوا را اگه کروناست چطور مشهد نبود و شیراز بود در صورتی که هر دو شهر مدتهاست در لیست قرمز هستند.

گمانه زنی ها را بسنجیم شاید خودمون فهمیدیم تو این مملکت چه خبره .

حتما برای جمع شدن مردم بر مزار کورش نبوده 

حتما کرونا مشهد نبوده 

حتما تقابل عمدی دوباره دین و مناسک ملی نبوده 

حتما همش برای وحدت بیشتر اسلام و ایرانه 

شایدم کسی از شیعه ها خوشش نمیاد این جوری مراسم میگیره زودتر بمیرند شرشون کم بشه و کسی هم دلواپس دوستداران کورش بوده و برای سلامتی اونها تعطیلی زده 

شما چی فکر می کنید؟؟؟

برای کدام یک اشکی ریخته شد و شمعی روشن شد؟؟؟